contra-re-formatie

"Een oorlog is soms noodzakelijk"...

2010-02-18T01:11:00.000-08:00

BHV - BHV - BHV

2007-11-07T07:02:00.000-08:00

Op dag 88 start het parlementair jaar. (Boy-scout)verkenner en parlementsvoorzitter Van Rompuy moest de parlementaire commissies op gang trekken en zijn partij heeft haar oog laten vallen op de commissie van Binnenlandse Zaken.

Juist.... om BHV te splitsen !

De wetsvoorstellen om BHV te splitsen kunnen ingediend worden en in theorie kunnen de Vlaamse gevestigde partijen met een gewone meerderheid die splitsing stemmen. En midden oktober in de plenaire zitting van het parlement is dat besluit dan wet.

Dat dreigement moet de Franstalige gevestigde partijen dwingen om tot een akkoord en een regering te komen op Hertoginnendal. Maar zolang er geen regering is zullen die alle truuken uithalen die maar mogelijk zijn om de bespreking van een BHV- wetsvoorstel tegen te houden: van hoorzittingen tot filibusteren. Van het inroepen van belangenconflicten tussen de gemeenschappen tot de alarmbel. Dan verkast het voorstel op de regeringstafel. Zijnde de ontslagnemende regering Verhofstadt die dan 30 dagen de tijd heeft om te beslissen. Maar het kleinste kind weet dat eens het zo ver is en eesn ere dan nog geen nieuwe regering is dat we dan naar nieuwe verkiezingen. En daar... heeft iedereen schrik van !

Dus zullen de meest acrobatische pirouettes achter de schermen te voorschijn getoverd worden om eerst hier een oplossing voor te vinden om dan een regering te vormen. BHV ! Drie letters, die net als DHL in 2005 maanden voor hoogspanning zorgden. (Boy-scout) verkenner Van Rompuy is tot maandag druk mee bezig.

Politiek is ook cultuur en cultuur is politiek. Maar via BHV maakt de
gevestigde politiek een " clash of civilisation " naar de Amerikaanse
neoconservatieven die de strijd om olie en Amerikaanse hegemonie herleiden tot de strijd tegen Islam. Een "KulturKampf" naar Bismarck die Duitsland mede één maakte door de macht in het openbare leven van de katholieken te breken.

Elke grote politieke of economisch spanning in dit land gaat gepaard met communautaire spanning. Waarna communautaire pacificatie de vrijbrief is voor sociale afbraak.

Martens moest in de jaren '80 na communautair opbod eerst de grondwet wijzigen vooraleer met volmachten inleveringen op te leggen. Dehaene moest na communautaire spanning over wapenleveringen ook een staatshervorming beloven vooraleer een globaal plan en Maastrichtnormen door de strot te duwen.

Als dit land de komende weken niet in een regimecrisis te recht komt (en die kans is nog altijd klein) dan wordt BHV gesplitst via een of ander onbegrijpelijk compromis en kan Leterme,Reynders of gelijk wie aan de slag met de belofte voor een staatshervorming en de sociale contra-reformatie. Tot 2009 of tot 2011.

De CAPper van Louis houdt zich ver van dit soort politiek. Als BHV de angel is moet verwijderd dat ze het dan zelf doen !

Heel die communautaire ballast van Maingain en De Wever, van Leterme en Milquet, van Ri Rupo en Vandenbroucke, van Somers en Reynders, van Dua en Durant om maar te zwijgen van De Winter is het slot op de doofpot van de geschiedenis.

Al 2000 jaar loopt een taalgrens door Europa, een grens die nooit helemaal stabiel is geweest in beide richtingen zowel hier in de Zuidelijke Nederlanden als aan de kanten van Zwitserland en Frankrijk.

Al sinds de middeleeuwen en definitief in de 16° eeuw, toen de staatsgrens met de revolutionaire republiek der Hollanders is gelegd wisselt de rijkdom en de opstandigheid over en weer tussen het noorden en het zuiden van de taalgrens in wat de Zuidelijke Nederlanden en het huidige België is.

De Vlaamse steden waren rijk en opstandig tegen de Keizer en de Paus. De Waalse adel hield haar contreien achterlijk in dienst van de Kerk en de Spanjaarden. De industriële revolutie en de franse legers veranderen de situatie. "Arm Vlaanderen" verwordt tot een achterlijk gat van grootgrondbezitters en pachters. Noch de industriëlen in de steden noch Koning Willem kunnen daar op de puinen van de val van Napoleon iets aan veranderen. Integendeel de franse revolutionaire invloed en de Société Generale van Willem geven het huidige Wallonië een enorme boost inzake industrialisatie en... sociale strijd. Tweede helft 20° eeuw keren de zaken opnieuw en neemt de economie en de politiek in Vlaanderen de leiding over van de Belgische Staat die van bij het begin worstelt met haar multiculturele identiteit als tirette tussen Germaanse en Romaanse culturele tradities.

Een complex nationaal, cultureel, communautair en identitaire probleem
draagt de geschiedenis onvermijdelijk mee. Het Vlaamse volk werd onderdrukt door haar eigen burgerij die Frans sprak. Taalgrens en klassengrens vielen samen. Staatsmacht en natie / gemeenschaps / gevoel des te minder. De Franssprekende burgerij eiste in Vlaanderen culturele en sociale overgave van de middenklassen om sociale promotie in de Belgische Staat te maken wat de basis van de Vlaamse beweging vormt wiens leiderschap op de taalstrijd door de arbeidersbeweging niet betwist. De harde kern van de moderne arbeidersklasse lag in Wallonië, stond sterker tegenover de industriëlen maar zag het gevaar van nationale onderdrukking in dit land niet in. Ze identificeerde de politieke realisatie van haar strijd afwisselend met de Belgische Staat en met het regionalisme van de Waalse middengroepen. En dit is vandaag zo gebleven. De boeren en de socialistische en christelijke arbeiders en boeren in het zuiden en het noorden hebben in partijen en organisaties altijd samen gevochten. Maar de die solidariteit heeft de politieke greep van de middenklassen op de staat en de bevolking nooit kunnen ontfutselen. En daar speelt de taalkwestie een belangrijke rol in.

De poging om van België een volledig tweetalige staat te maken waarbij cultuurrechten gelijk verspreid zijn over gans het grondgebeid strandde in 1932 toen de Franstalige politieke klasse, ook de linkse een tweetalig België weigerden. 30 jaar later dwong de Vlaamse beweging het vastleggen van de taalgrens af met een territoriale afbakening van de taalrechten.

Het is dus niet zo dat " de Vlamingen" het " Germaanse" principe van "Blut und Bodem" verdedigen en "de Walen" het "Franse" concept van de "citoyennité". De twee opvattingen die vandaag schijnbaar lijken te botsen in BHV. Waarbij de Franstalige rechten vragen in de Brusselse Rand en de Vlamingen culturele homogeniteit vooropstaan.

Argumenten ivm het territorialiteits- en democratische gehalte van culturele rechten zijn immers al verschillende keren van kamp gewisseld. Het komt er altijd op, zeker vandaag in de contra-re-formatie van Leterme, om te vertrekken van de concrete sociale belangen en democratische rechten van de meerderheid van de bevolking. Om op basis daarvan eisen en hervormingen voor
te stellen aan de staat.

Alle partijen die op 10 juni verkozen zijn in het parlement zijn verdeeld
over BHV of liggen aan de basis van de contra-re-formatie via BHV. Een participatieve multiculturele politiek in Brussel en de Brusselse Rand kan niet uitgaan van de gevestigde partijen. Omdat hun neoliberale politiek zoveel democratie niet toelaat.

de CAPper van Louis

Nogmaals over SP.a-Blauw !

2007-09-17T06:36:00.000-07:00

Wat we daar meemaken dat herkennen we goed van uit de dagen van het generatiepact. Een Generatie (ge)PACt staat op en CAPt met SP.a BLAUW !

Commentatoren in de media, oude zwaargewichten, sterke mannen al dan niet achter de schermen als Guy Peters van de mutualiteit, allen komen sussend of ge-GENEerd hun theorieën spuien over de implosie van de greep van Den Baard op zijn troepen.

Caroline Génée krijgt inderdaad de rekening gepresenteerd van het paarse politieke regime en het jarenlange teletubbiebeleid in de partij.

Eerst was de verkiezing van Erik De Bruyn in Antwerpen een "accident de parcours" omdat "PAtriek" Bonaparte Janssens een slippertje had begaan. Foutje moet kunnen ! Maar wanner ook de 65 leden op de vergadering van de SP.a in Brugge in meerderheid voor Erik De Bruyn stemmen dan is dat meer dan een afrekening met Renaat (ge)LANDUIT. Hier is de ziel van de partij aan het werk.

Louis heeft mij altijd toevertrouwd dat de ziel van de partij de televisie is en het smoelwerk van de chefs voor de camera de macht. Maar nu werkt die televisie wel heel averechts hoorde ik Louis mompelen toen hij mijn salon buiten ging.

Ik denk dat er daar in Brussel op de Grasmarkt (*) gevloekt en gezweet wordt om de gretigheid waarmee kopstukken en basismilitanten na jaren kadaverdiscipline het woord nemen.

Natuurlijk zal er hier en daar wel een zijn die zomaar zijn gal spuwt. Maar de essentie van hetgeen ge leest van velen mensen binnen de SP.a is heel juist weergegeven: het zijn niet de leden die beslissen over de politiek van de partij. Het zijn de kabinetten die de politiek dicteren. En de leden die moeten maar volgen.

In de centrumsteden heeft de SP.a die politiek op eigenzinnig manier toegepast met sterke charismatische figuren die het gevoel verspreiden dat er werd geluisterd. Meer succes op 8 oktober. Maar ook daar zijn het niet de leden die beslissen. Ook daar is de wet van het Schepencollege wet in de partij.

Stevaert heeft nog 1 keer leerling tovenaar kunnen spelen, maar hij zag op tijd de bui hangen. Uiteindelijk heeft hij de zwarte piet doorgespeeld aan Génée en het kleinste kind ziet dat dat toch niet proper is. Toppunt is dat Erik Debruyn in vele plaatselijke afdelingen gewoon niet kan komen en dat het plaatselijk bestuur dan maar onder mekaar beslist om te kiezen voor Génée. Overal waar Erik kan spreken haalt hij de meerderheid. Op een van die vergaderingen riep een militant laconiek uit: " Verloren ? Op 10 juni hebben de SOCIALISTEN GEWONNEN".

Of de revolte van de basis wordt in gedijkt en hoe zal duidelijk worden op 21 oktober op het congres van SP.a-... ge kiest zelf maar !

1 overweging hier toch:

Net als ten tijde van de strijd rond het generatiepact of in periodes van grote sociale strijd verkijken de media zich op de "generatie (ge)pact". Maar ze komen niet veel verder dan wat slogans over volkshuissocialisme en loftsocialisme. Over de oude politieke cultuur tegenover het open socialisme. Er zijn geen woorden meer in de media om te duiden wat er gebeurt in een partij die tot voor enkele weken beschreven werd als een gecentraliseerde moderne partij.

Nu is modern zijn en modern zijn twee. Dichters en denkers kunnen hun tijd verbeelden moderne of post-moderne dingen in theater, film en boeken. Maar Als politici hun beleid gaan afstemmen op "vernieuwing" "moderniteit", boer pas dan goed op je ganzen. Want modern verschilt nogal naargelang van welke kant gij je in de nieuwe tijd: de kant van de machthebbers of de kant van de
basis, de vloer, het volk.

Slimme moderne marketeers en managers verbergen aloude machtsstructuren en ideeën "Oude vormen en gedachten" kunnen springlevend en actueel zijn als nooit te voren. De teletubbies hebben de partijbasis altijd de adem afgesneden met die slogan uit de Internationale " Sterf Gij oude vormen en Gedachten". Toen de Muur viel stapte Vader Vandenbossche op het podium na de 1 meistoet in Gent en zie "Sterft gij Oude Vormen en Gedachten". Het socialisme zich moet vernieuwen. En heeft zich vernieuwd in het bed van de nieuwe neoliberale machthebbers.

Natuurlijk verdedigt niemand een statusquo of de organisatievormen van 20, 30,50 jaar geleden. Die zijn weg en die komen nooit meer weer. Maar in haar verzet tegen het moderne neoliberalisme zal een basis en zeker de arbeidersbasis altijd langs de kassa passeren van bepaalde herinneringen
naar voorbije ervaringen, oude theorieën en ideeën vooraleer de juiste weg te vinden om de maatschappij te kunnen omkeren.

Socialisten die achter deze herinneringen niet de actuele moderne maatschappelijke en politieke verhoudingen zien, scharen zich wilens nilles achter het status quo van vandaag en worden vroeg of laat de gijzelaars van de macht. En als er iets is in hetgeen mij nu verheugt in de kritiek op SP.a
Blauw dat is dat het status quo snel kan gebroken worden. Dat geeft uitzicht op maatschappelijke verandering en een andere politiek.

CAP net zoals SP.a ROOd, 15 december beweging en vele andere groepen en bewegingen hebben de "oude" signalen goed begrepen en spelen vandaag een onvermijdelijke overgangsrol in het verwoorden van de wil voor een andere politiek en een ander maatschappij op maat van de meerderheid van de bevolking. Op maat van de mensen die met hun werk de economie en de
samenleving doen draaien en die niets anders hebben dan om den brode te gaan werken.

Wordt onvermijdelijk en alsmaar meer gevolgd

De CAPper van Louis.

(*) partijhoofdkwartier van de SP.a

Het Apekot van Hertoginnendal (ofte " 't Dal")

dag 85:

En Belvedèr' is een apekot, parlez vous....
Filip, Laurent, Albert op kop, parlez vous...
't zijn marjonetten van de politiek
waarom ze nog betalen weet ik niet Hinke Pinke Parlez vous.....

dag 86:

De Gucht die amuseert zich rot, parlez vous....
explikeert 't dal aan Sarko en co, parlez vous...
Die zeggen, " Karel lost da daar op"
wij willen geen ambras in ons eigen kot, Hinke Pinke Parlez vous....

dag 87:

Den Baard die ziede nie op teevee, parlez vous....
de generatie(ge)pact is hem niet gevolgd, parlez vous...
Maar 'Dal depanneren, hij zegt niet nee,
Voor Vlaamse jobs en en Vlaamse dop, Hinke Pinke Parlez vous....

dag 88:

't BHV-carroussel is opgestart, parlez vous....
fransozen, vlamen tegen mekaar opgezet, parlez vous...
' t heeft niets te zien met democratie,
maar mee a-sociale contra-re-formatie, Hinke Pinke Parlez vous...

dag 89:

Daar komt die Freya toch wel op tv, parlez vous...
die mannen in 't dal smijten met 't geld, parlez vous...
Frankfurt dikteert, de broekriem toe,
neo-liberaal socialisme waar gaan we naar toe ?, Hinke Pinke Parlez vous...

dag 90:

Wat hoor ik daar over tripartite ?,Parlez vous...
Socialisten mee in 't Dal ?, Parlez vous...
"Uw sociale zekerheid" en Redders van ' land,
Wat heeft de werkende mens daar nu aan ? Hinke Pinke Parlez vous...

dag 91:

Dewinter trommelt de cameras op, Parlez vous...
Een zwarte mars door ' t parlement, Parlez vous...
Samen CAPpen van noord naar zuid
die gaat er door alleen maar vooruit, Hinke Pinke Parlez vous....

dag 92:

Louis verslikt zich in zijne koffie, Parlez vous...
SP.a ROOD op de lijst naast naast Géné, Parlez vous...
Een generatie die werd ge(PAC)t
en stuurt de rekening naar Den Baard, "Patriek" & Freya, Hinke Pinke Parlez
vous...

dag 93:

Dat duurt daar nu al veel te lang, Parlez vous...
denk toch aan 't economisch belang, parlez vous...
dat zegt bankier baas en CEO,
maar wij zeggen voluit "werkvolk eerst !", Hinke Pinke Parlez Vous....

dag 94:

SP.a blauw ligt op zijn gat, Parlez vous...
wie had dat nu zo rap gedacht ?, Parlez vous...
De rooie leden komen naar voor
en CAPpen met de tubbies aldoor, Hinke Pinke Parlez vous...

DAGBOEK van een contra-re-FORMATIE, dag 93:bazen en bankiers

2007-09-16T06:46:00.000-07:00

Op dag 93 mag het wel wat rustiger. Leterme speelde Karrewiet. De Baard zegt dat hij nog niet weet voor wie hij moet kiezen voor Genée of voor SP.a Blauw en de CAPper van Louis verslikt zich in zijn koffie als hij leest wat Maurice Lippens zong op een of andere FORTIS-gelegenheid: "Give Belgium a change !"

Het staat goed bij bazen en bankiers om de politiek op hun "onverantwoordelijkheid" te wijzen.

Quaden van de Nationale Bank kreeg in augustus een telefoontje van Trichet, de Europese centraleb ankier. Die vroeg hoe dat daar zat in 't Dal en Quaden had moeite om het uit te leggen. Maar er is de euro zodat er geen speculatie is op de Belgisch Frank. De Nationale Bank moet niet meer aan de interesten prutsen als de politiek er niet uitgeraakt. Maar, weer niet goed, daardoor pakken die politiekers veel te veel tijd. En na 93 dagen begint het al te spannen. Begrotingdiscipline, flexibele arbeidsmarkt en loonkostenbeheersing dat moet het programma zijn voor bazen en bankiers en wie dat programma uitvoert speelt geen rol als het maar uitgevoerd wordt ! Er is haast mee gemoeid ! Staatshervorming of geen staatshervorming.

Vandaar dat er niets goeds te verwachten is van 't Hertoginnendal voor werkende mensen.

Maar toch....

Bazen en bankiers doen ook aan politiek en 't Dal verdeeld hen ook.

Amerikaanse managers zijn duidelijk: "fiscale rulings zijn belangrijker dan regeringsvorming" lezen we in deTIJD. We kunnen het niet beter zeggen: als zij maar hun akkoordjes kunnen afsluiten, regering of niet. De administratie maalt verder.

Lippens vertegenwoordigt de bazen die zich nog verantwoordelijk denkt te moeten voelen voor België.

UNIZO en VOKA staan pal achter Leterme en de NVA: eest een 2/3 meerderheid voor een grote Staatshervorming vooraleer er een nieuwe regering komt. en dat mag wat duren.

De Waalse patroonsfederatie steunt Milquet en Reynders.

Die verdeeldheid ombuigen in ons voordeel is waar CAP aan werkt.

De Formatie van het Huwelijk Leterme

2007-09-14T00:34:00.000-07:00

Yves Leterme was nog wat jong toen hij zijn lief Joëlle de eerste maal ten huwelijk vroeg. Hij had in de streek ook de reputatie een vrouwenhater te zijn. Dus wou zijn lief garanties voor de duurzaamheid van het huwelijk, maar onhandige Yves Leterme liet zich in een plaatselijk café ontvallen dat 'vrouwen erotisch te dom zijn om goed te kunnen vrijen'. Hij had er evenwel niet op gelet dat de neef van zijn Joëlle een meter verder aan de toog stond.

Joëlle was geschokt en vroeg bedenktijd, maar nam in het geniep wel al de pil, voor alle zekerheid. Yves trok naar zijn grootvader Albert die in Kortrijk in een waar kasteel woonde. 'We moeten de zaak even verkennen', zei Albert. En Albert belde naar het bisdom van Brugge. 'Ja we hebben wel een goede verkenner die de streek en de mensen daar een beetje kent, éne Herman die nog missiewerk gedaan heeft in Rwanda en zelfs Tutsi's en Hutu's samen aan tafel kreeg.'

Herman ontmoette op geheime plaatsen nu eens de ouders van Joëlle, Joëlle zelf, en ook Yves en zijn ouders. Yves was echter ongeduldig en in het plaatselijke blaadje van de Kajotters, waar hij lokaal voorzitter van was, liet hij neerschrijven dat hij binnen drie maand wel getrouwd zou zijn. 'We zullen haar een parfum van 500 euro kopen ipv wat Keuls reukwater uit de GB.' Daarmee maakte hij het Herman de verkenner niet bepaald gemakkelijker.

Het duurde dan ook 153 dagen voor Joelle op zijn tweede aanzoek 'ja' zei. En Yves beloofde dat hij alvast tot aan de officiële trouw in de Kerk van Ieper verder zijn mond zou houden over vrouwen. 'Ja, Joëlle, het is nu ook niet meer nodig: de buit is binnen.'

Eric Rosseel

DAGBOEK van een contra-re-FORMATIE, dag 92: SP.a-BLAUW‏

2007-09-12T06:48:00.001-07:00

De CAPper van Louis wou het vandaag hebben over Bartje 't Zwartje en zijn theorie van de "2 democratieën", maar die kan wachten ten voordele van Caroline Genée van SP.a-Blauw.

Ik hoop dat hij dit niet leest beste lezer maar ik wil het U wel tegen U zeggen. Mijn bekendste klant in mijn Leuvens kapsalon heeft gisteren zijn Antwerpse collega, "Patriek" Bonaparte Janssens, de Levieten gelezen. Louis heeft "Patriek" op de vingers getikt dat hij beter op de lijst had gestaan. Dat hij daar maar wat betere de boel in 't oog houdt in de partij in plaats van op t Schoon Verdiep.

"Patriek" heeft het laten gebeuren dat 197 partijleden van de grootste SP.a-afdeling geheim en vrij konden stemmen over wie zij als voorzitter willen. En niet alleen voor Caroline Génée van SP-a Blauw. Basismilitant Erik De Bruyn haalt zijn slag thuis en heeft daarmee pardoes genoeg aanhang om officieel tegenkandidatuur te zijn voor SP-a ROOD. Zelfs Bob Cools stemde voor Erik ! Ja dat noem ik een blauwtje oplopen !

Ik had het al gehoord van Louis en ik mag het eigenlijk niet zeggen, maar ik zeg het toch beste lezer voor U: dat wordt daar een woelig congres op 21 oktober. Zelfs zonder 2 kandidaten zou dat al zo geweest zijn. Maar nu zit het er zeker bovenarms op en wenst de CAPper van Louis Erik De Bruyn veel succes toe ! Ook dat zal Louis dat niet graag horen.

Want als ge ' t goed bekijkt: dat blauwtje van "Patriek" is niet allen een blauwtje voor SP.a-Blauw. Het werpt ook een schaduw in 't Dal.

Want indien de geruchten waar zijn (en ze worden de laatste dagen bevestigd, maar verdorie daar zwijgt Louis over als een graf ! - zou hij 't ook niet weten ?) indien de geruchten waar zijn dat (boyscout) verkenner Van Rompuy een oplossing voor BHV uit zijn hoed aan het toveren is; en indien aan die oplossing een 2/3 meerderheid rond een staatshervorming vast hangt, dan duikt natuurlijk opnieuw de tripartite op of minstens de steun van SP.a Blauw aan meer Vlaanderen. Dat wil zeggen dat de socialisten " geroepen" worden. Als CAPper van Louis geloof ik daar niet zo in maar als SP.a Blauw geroepen zou worden dan dienen er zich heel verscheurende toestanden af.

Dan is de keuze tussen Rood en Blauw op het SP.a-congres van 21 oktober niet alleen een keuze van de SP.a-partijleden, maar ook een keuze over de uitkomst van de contra-re-formatie. Voor 21 oktober weten we welke rook er uit 't Dal naar buitenkomt en of die rook is ingekleurd door SP.a-Blauw. Langer gaan ze 't niet uithouden zeker. En moest dat het geval zijn dan zit dit politiek regiem echt in de puree.

Stel dat de PS mee in ' Dal wordt getrokken. Voor een Staatshervorming of voor een regering. Met SP.a Blauw of zonder. Stel dat dat de ontknoping is van Letermes contra-re-formatie in die richting uitgaat dan zie ' t kleinste kind dat.

Hoe roder de SP.a hoe moeilijker Leterme zijn witte rook door de schouw kan jagen. Maar hoe rozer de rook van Leterme hoe blauwer de partij !

Het worden dan nog spannender weken dan we al gehad hebben !

Meer dan ooit ligt de omkering van Letermes contra-re-formatie bij de brede beweging in buurt en werk om te CAPpen met het neoliberale beleid. Hoe meer vakbonden, verenigingen, jongeren, intellectuelen en politieke groepen vandaag (NU dus !) bijdragen om het neoliberale kant van het politieke spel in 't Dal te ontluisteren, hoe meer de contra-re-formatie uitloopt op een basis voor echte sociale hervormingen en een echte oppositie tegen het alsmaar liberaliseren en afbraak van onze tewerkstelling en de democratie.

Meer dan ooit ligt die oplossing in een hernieuwde en versnelde dialoog tussen noord en zuid op initiatief van de progressieve krachten in noord en zuid. Van welke kleur, partij of gedachtegoed ook. De Vlaamse linkerzijde, waar die zich ook bevindt, is niet in staat uit 't Dal te klimmen zonder eigen hersteld overleg met de linkerzijde in Wallonië en Brussel. Onze ouders en grootouders hebben daar hun sociale vooruitgang en onze democratische vrijheden aan te danken ! Velen zijn dat vergeten of denken de contra-re-formatie te kunnen kapen zonder zelf gekaapt te worden.

Als al die tripartite geruchten bewaarheid zouden worden (en een mens mag toch in deze troebele tijden al eens aan "politieke fictie" doen) dan riskeert de PS " haar verantwoordelijkheid te nemen in een "franstalig front" en met een "links programma". En daardoor worden de progressieven in Vlaanderen overgelaten aan SP.a Blauw en een "sociale" Leterme.

Tot Morgen

DAGBOEK van een contra-re-FORMATIE, dag 91: STAAT zoekt VOLK

2007-09-11T02:48:00.000-07:00

Dag 91 stond in teken van het bezoek van ( boy-scout)verkenner Van Rompuy aan Belevédère. Maar omdat die zo zwijgzaam is zullen wij er vandaag ook maar over zwijgen.

Dag 91 stond ook in teken van de officiële kandidatuur van Erik De Bruyne voor het SP.a voorzitterschap. Patrick Bonaparte Janssens verschoot zich een bult toen de 200 SP.a leden in zijn stad niet Genez maar De Bruyne kozen als kandidaat. Stel dat het Dal toch wegzinkt in een tripatite, dan gaat deze stemming zeker meespelen in de contra-re-formatie. Daarover dus meer later.

Volle aandacht op deze dag 91 dan naar "Volk wordt Staat", de uitsmijter van de speech van Dewinter in het Vlaams Parlement. Het was de slogan van het VNV, de Vlaams-nationale partij die uit de Frontpartij ontstond en in WOII collaboreerde met de Nazis.

Dewinter is als Mussolini. Die zaaide terreur onder boeren en arbeiders die voor hun rechten opkwamen, maar die wist heel goed wist dat fascisme nooit zou zegevieren als "rechtse revolutie", maar door cocooning en machtsdeling met het conservatieve deel van het establishement. Tot het allerlaatste moment voor de machtsovername was Mussolini bevreest voor een linkse tegenreactie. Dat hij toch de macht kon grijpen was niet te danken aan de operette-achtige Mars op Rome maar door de complete verwarring in de gelederen van de arbeiders- en boerenbeweging.

Het na-oorlogse opstandige Italië van de jaren '20 is het België van de 21°eeuw niet. Maar de methodes van het VB en Mussolini vertonen wel veel gelijkenis. Provoceer links niet op haar core businnes, de strijd voor werk en sociale zekerheid of je vervreemd je van de arbeidersmassa's. Maar zoek rugdekking van de bestaande rechterzijde van het politieke krachtenveld op het terrein van de orde, de wet en de Staat.

De CAPper van Louis is dan ook niet zo zeker als de geruststellende commentaren op het debat in het Vlaams Parlement. Natuurlijk deed iedereen zijn best om te pleiten voor geduld, een Vlaams front achter de onderhandelaars en het overlegmodel om de Vlaamse autonomie te realiseren. Natuurlijk WEET iedereen dat België NIET gaat splitsen. De vergelijkging met Tchecho-Slovakije door Dewinter en door vele buitenlandse journalisten en door een deel van de Franstalige pers aan gehaald houdt geen steek. Zonder de val van de muur geen splitsing van dit land dat na WOI is opgericht uit de puinen van het Habsburgse rijk. Zonder social revolutie of contra-reformatie met Europees dimensie geen splitsing van België. Een journalist van Independent was duidelijk: "Wij -de Engelsen- hebben gevochten voor de eenheid van België in de loopgraven en we zullen dat blijven doen".

Wie dus blij is dat Dewinter " maar een show heeft kunnen opvoeren" mist toch het bijzondere van de conctra-re-formatie op het Dal.

Natuurlijk is de interpellatie van Dewinter met de vraag naar een referendum over de onafhankelijkheid van Vlaanderen en het voorstel tot bespreking van een plan B om in de grondwetcommissie de nodige stappen daartoe te zetten als het Dal mislukt, natuurlijk is dat alles show. Het is niet voor niets dat Dewinter met zijn B verwijst naar "Bye Bye Belgium", de titel van de RTBF fictie-documentaire van 13 december laatstleden, waar de virtuele eenzijdige onafhankelijkheidsverklaring door het Vlaams Parlement een schock-effect veroorzaakte in Wallonie. In alle lagen van de bevolking. Dewinter haalt in de realiteit de fictie in en maakt van het parlement theater voor de bevolking en de zelfopgetrommelde pers om het gat dat de regeringscrisis laat te vullen.

Het is niet de eerste keer dat buitenlandse kranten schrijven over het einde van België. Het is niet de eerste keer dat in het hart van de gevestigde partijen bewezen wordt dat een identitaire en communautaire mobilisatie electoraal loont. In de jaren ' 80 voerde Spitaels Happart op als pion in de PS-strategie met een Walligantistisch populistisch discours. Dat loonde tot zolang de PS terug moest regeren en daarvoor alle traditionele kanalen van de macht benutte. De communautaire mobilisatie van het Vlaams kartel is van de zelfde aard. Maar hetis wel de eerste keer dat de federale traditionele kanalen ontbreken om die mobilisatie om te zetten in staatsmacht. Er is effectief geen plan B uitgewerkt. Niet het plan van Dewinter uiteraard. Maar ook niet een plan om na 10 juni met de traditionele partijen om sociale rust en concurentiekracht op de wereldmarkt af te dwingen met rust in de instellingen.

Die federale verzwakking is niet alleen een "Belgische" verzwakking in de zin van " minder België". Het is een algemene trend die overal te zien is. Een trend van versplintering van de staatsmacht onder druk van toenemende democratische en sociale druk vanuit de bevolking. Een druk die alsmaar meer compromissen en middenvelden vereist om de boel bijeen te houden. Paradoxaal of juist daardoor verbergt deze trend de tendens naar een sterke staat die de grote economische spelers en de geostrategische objectieven van dit neoliberale tijdperk opleggen aan de maatschappij. Overal in de wereld ontrolt zich een algehele massificatie van allerlei soorten middenvelden die het kapitalisme een bredere basis moeten geven zowel in de bedrijven als in de samenleving als in de overheidsinstellingen. Maar die gaan overal gepaard met sterke lege figuren die boven het gewoel staan, Bonapartes met sterke apparaten die de mondigheid en de middenvelden onder controle moeten houden en de grote multinationale bedrijven hun greep op de rijkdom moeten garanderen.

Bij gebrek aan arbeidersvertegenwoordigers in het parlement houdt Dewinter in bijzijn van de bevolking de politici de spiegel voor van zijn eigen logica waarin zij zelf verzeild geraakt zijn: een zelfde communautaire logica en identitaire mobilisatie gericht op een versterking van de staat en tegen de impact van de arbeidersbeweging. Zijn theater is gericht aan De Wever, Leterme en De Decker en de rechterzijde van CD&V en VLD in een Forza Flandria-logica. Dewinter jaagt het Vlaams kartel en VLD op stang door een plan B voor te stellen voor het geval de regeringsformatie mislukt. Dit theater haalt op zijn beurt de werkelijkheid in als de rechterzijde versterkt uit de regeringscrisis komt.

Natuurlijk waant Dewinter zich de Bonaparte die ooit boven het gewoel de rechterzijde wil leiden. En natuurlijk weet iedereen dat dit niet ernstig is zonder felle tegenreactie die het politieke regime in gevaar brengt en de sociale basis van het systeem ondermijnt. Maar het met dit soort theater dat de vaststelling gemaakt is gisteren dat een logica van identitaire mobilisatie electoraal wel winst kan opleveren maar ook de contra-re-formatie in gevaar kan brengen.

Zolang die logica niet gebroken wordt kan Van Rompuy geen regering vormen. En dat veronderstelt een compromis tussen leidende politieke krachten in het noorden en het zuiden van het land. Maar zolang Van Rompuy dat compromise niet maakt wordt separatisme alsmaar " reeëler" niet de echte splitsing, maar de splitsing als motor in de communauterie mobilisatie en als programma voor de contra-reformatie enz. enz.

Tot de jaren '70 speelde de VU de rol die Dewinter vandaag speelt. Veel franstalige politici en journalisten zien in hetgeen vandaag gebeurt het resultaat van de versplintering van de VU. Ze zien in alle traditionele Vlaamse partijen ex-VU-ers die er overal voor communautair opbod zorgen.

Dat is maar zeer gedeeltelijk juist. Waarom is de VU uiteengespat? Omdat ze haar federalistisch programma heeft gerealiseerd wordt dikwijls gezegd. Maar bewijst de crisis van vandaag nu net niet dat dit niet het geval is? Dat er geen einde komt aan de eis tot staatshervorming. En denk niet dat dit van de baan is met een "definitieve" oplossing van BHV.

Niet alleen omdat er een specifiek probleem van Brussel blijft, maar omdat de communautaire mobilisatie waarop de VU teerde en die door het VB en het Vlaams kartel en alle Vlaamse partijen is overgenomen de uitdrukking is van een veel dieper probleem is van de middenklassen die in het neoliberale spel een grotere rol krijgen toegemeten maar net als de meerderheid van de werkende bevolking onder druk staat van de globalisering. De Vlaamse eisen in het Dal zijn ognauwelijks democratische eisen te noemen van een volk dat onderdrukt wordt.In tegendeel. Het zijn de eisen van een middenklasse die zich bedreigd voelt door het spook van een strijdbare werkende bevolking en door de toenemende concurrentie op de wereldmarkt waar zij minder en minder greep op heeft.

Die middenklasse heeft in de jaren '90 tijdelijk naar links gekeken toen de Belgische Staatsinstellingen massal onder vuur stonden. Voor het eerst sinds de Koningskwestie stond het Belgisch regime onder enorme druk van de meerderheid van de bevolking. Voor het eerst zonder dat de communautaire trom geroffeld werd. En voor het eerst met een mobilisatie van de werkende klasse waaraan de middenklassen actief deelnamen. Het ging niet om een "staatshervorming" maar om de legitimitiet van de Staat tou court. Het ging om democratie en om de vraag wie de instellingen vertegenwoordigen. "Wir sind das volk" was de ondertoon in de dramatische gebeurtenissen van het midden van de jaren '90 die zijn beslag kregen in de klucht vande nieuwe Politieke Cultuur. Het was bijna "Staat zoekt Volk" toen

De gespleten situatie van de socialisten vandaag is mede mogelijk gemaakt door een draai naar links onder de middenklassen die de basis van het regime tijdelijk in vraag stelde en de draai naar rechts van Stevaert Di Ruppo rond het neoliberaal beleid. De paarsgroene regering was de synthese van deze beweging. En Anciaux die mede het leiderschap van deze beweging opeiste met als resultaat de versplintering van zijn partij, staat symbool voor de modernisering van de nieuwe middenlagen in de neoliberale economie. De regeringsvorming vandaag is in wezen een afrekening van de meest mondige delen van de arbeidersklasse en de ontgoochelde middenklassen met de paarsgroen.

Dewinter heeft gisteren in de media aan die afrekening zijn politiek vastgehangen: "Volk wordt Staat". Die politiek werkt in de mate Van Rompuy faalt. En in de mate Leterme op zijn bek gaat zal Dewinter blijven verwijzen naar zijn theatermoment.

Maar het echt probleem ligt bij het volk zelf dat begint de CAPpen met deze cinema. Overal verschijnen petities en opiniestukken met een democratische en sociale inslag. Er is veel verwarring.Maar een tegenstem begint zich te roeren en de verkiezing van Erik De Bruyne als kandidaat SP.a-voorzitter is een welgekomen feit dat die tegenstem vorm kan geven. Een sleutelrol ligt bij de christelijke arbeidersbeweging en in de socialistische vakbond. Maar alles overheersend zal het vermogen zijn van de linkerzijde in Vlaanderen en Wallonië en Brussel om samen op te trekken nog voor de regering gevormd is in een echte nood-zuid dialoog vanuit het volk zelf! Dat is de enige duurzame politieke ervaring die Dewinter kan onttronen als regisseur van theater en het politiek debat terug kan brengen op de werkvloer en de woonwijk.

Daarover meer deze week.

De CAPper van Louis

DAGBOEK van een contra-re-FORMATIE, dag 90: tripartite‏

2007-09-09T23:34:00.000-07:00

Dag 90 staat in teken van het tromgeroffel van De Winter en De Wever. De eerste kondigt aan dat het VB morgen haar voorstellen tot Vlaamse onafhankelijkheid gaat indienen in het Vlaams Parlement. Maar daarover morgen meer. De tweede gaat voorstellen indienen in het federaal parlement over de splitsing van BHV ( zie dag 88).

Maar de CAP-per van Louis pakt zijn zondagsrust en houdt het kort... over de stilte vanuit 't Dal.

Het schijnt namelijk dat (boy-scout)verkenner Van Rompuy succes aan het boeken is. Ze kunnen moeilijk anders want die cinema begint nu wel al lang genoeg te duren. De Winter heeft bv de buitenlandse pers uitgenodigd in het Vlaams Parlement onder het thema "Bye Bye Belgium", de titel van de beruchte RTBF-fictie-reportage over separatisme.

Maar de CAP-per van Louis was gisteren op een bijeenkomst van CAP. En die bereikte geruchten vanuit socialistische kringen over een tripartite-piste. De drie traditionele partijen samen in de boot om de politiek te redden.

De kans is klein, want dat zou de contra-re-formatie weer eens ambeteren. Maar 't zou een mogelijke uitkomst zijn: de PS met of zonder SP.a mee in 't Dal ! Al is het maar om die 2/3 meerderheid voor een staatshervorming te leveren.

Wat dan ook daar zal nogal wat koehandel mee gepaard gaan. De PS, redder van het vaderland om het pensioen van de kleine man te beschermen.

Afwachten ! Maar langer dan 2009 houdt zo'n regering het niet uit.

de CAP-per van Louis

En wie komt er op dag 89 aan gehuppeld voor camera's en micro's? Ons Freya!

2007-09-08T23:27:00.000-07:00

Freya Vanden Bossche op weg naar de ministerraad. Freya is immers, nog altijd en zolang Leterme niet uit zijn Dal gekropen is, Minister van Begroting. Ontslagnemend Minister van Lopende Zaken. Maar als er iets is dat blijft lopen dan is het wel de Begroting.

Natuurlijk zag iedereen de politieke spelletjes. Er moest immers niet allen beslist worden over het beslag van de meubels van Landuyt omdat de Brusselse geluidsnormen nog altijd overschreden worden door de vliegtuigen in Zaventem. Er was de militaire operatie in Darfur. Maar er was ook "het gat van 500 miljoen euro" dat Freya eens ging dichtrijden sie. Om de begroting van dit jaar in evenwicht te krijgen.

Net die begroting was op het Dal naar onder bijgesteld. Een tekort van O,2% van het BNP in het rood. Het kot was te klein voor VBO, UNIZO, AGORIA, de Hoge Raad voor Financiën en ... de SP.a. Den Baard schreeuwde als vermoord dat zijn Zilverfonds geplunderd werd door de contra-re-formateur. En dat die begroting onwettig was. Want tegen de Zilverfondswet die de regering
verplicht om overschotten op zij te zetten voor de vergrijzing. Iedereen weet dat dit fonds zo leeg is als wat en dat dit een van de truuken van de politieke foor is om de werkende bevolking de broekriem te doen aantrekken en naarstig voort de sociale zekerheid te plunderen voor de winsten van het kapitaal.

Leterme en de CD&V nagelen al jaren de paarse eenmalige kunstgrepen op de begroting aan de schandpaal. Ze zwegen over de capriolen van Martens en Dehaene natuurlijk. Maar de man van 800.000 stemmen kan toch moeilijk op zijn bek gaan voor de blauwen " mensen " waarvan hij gezegd heeft " wie vertrouwt die nog ?". Zo zijn die de politieke macho's, bobo's en hanen
gelijk ze altijd op ons kosten aan politiek doen.

Het drama ligt niet zo zeer in dit macho-gedrag maar in het feit dat een socialiste fier is op haar " strenge begrotingsbeleid" en de contra-re-formateur" Leterme om zijn eigen vel de rol wel een beetje wil lossen om... de sociale uitkeringen op te trekken. (Lees als kiesbelofte voor de stemmen van het ACW).

Het drama van deze formatie ligt er in dat het "rode Freya" is die de "rechtse contra-re-formator" de neoliberale begrotingslevieten komt lezen. En dat de " Vlaamse Leterme" zijn sociaal gezicht laat zien tegen de "paarse begrotingsfanaten". Ge zoudt als werkende mens voor minder de kluts kwijt zijn in het politiek spel.

En we zouden de CAPper van Louis niet zijn om in dit politieke roerei nog niet een vleugje communautaire peter en zout te ontwaren. Je moet immers weten dat contra-re-formateur als ex-minister-president van Vlaanderen zo zijn eigen visie heeft op de budgettaire orthodoxie die sinds de Maatstrichtnormen en het Stabiliteitspact door de EU wordt opgelegd.

In tegenstelling tot in de jaren '80 en begin jaren '90 is België niet meer de zieke begrotingsman in Europa. In tegendeel, Dehaene en Verhofstadt hebben elk op hun manier de staatsschuld al deftig afgebouwd. 't Is niet dat ze de flinkste van de EU-klas zijn, maar dit klein landeke krijgt toch regelmatig schouderklopjes van de OESO en EU-Commissie voor haar voorbeeldig
begrotingsbeleid. En dat op ogenblikken dat net de grote landen als Frankrijk, Duitsland, Italië het niet zo nauw namen. En net gelijk Bush niet vies waren van wat deficit-spending. Daarbij het Stabiliteitspact rustig aan hun laars lappend. Schröder en Merkel hebben de boel al opgelost door grote anti-sociale maatregelen (Hartz IV) en o zo weinig liberale steunmaatregelen
aan de bedrijven ( bv de "expatriëring van "Duitse productie" van GOLF en ASTRA). Ten koste van duizenden banen. Maar Sarko heeft nog veel werk. Hij is een voorbeeld voor de contra-reformator. Maar die wordt van alle kanten onder druk gezet en moet al beginnen met wat toegiften op de begrotingsorthodoxie.

Nu moet je weten dat Vlaanderen volgend jaar schuldenvrij is ! De economische situatie in Vlaanderen maar ook het Lambermont-akkoord heeft de federale kas doen leeglopen ten voordele van de gewesten. Ook dat weegt op het Dal. Twee jaar geleden verklaarde Leterme: "Vlaanderen heeft zijn aandeel in de afbetaling van de schuld van België gerealiseerd. Nu moet
Wallonië een tandje bijsteken". Leterme kent de economische gegevens ook. Zijn uitspraak staat dan ook gelijk met: " Waalse politiekers pak uw verantwoordelijkheid en zit nog dieper in de zakken van die Waalse werklozen !". Reken maar dat dit in de contra-re-formator zijn achterkamer blijft zitten.

Het fijne van de zaak is dan nog dat net op de dat moment de Hoge Raad voor Financiën een stokje in het hoenderhok gooit: akkoord voor 6 miljard nieuwe lastenverlaging. Paars content en oranjeblauw content. Maar... gecompenseerd met hogere BTW en taksen op spaargelden en beleggingen. Opnieuw het kot te klein bij het VBO, UNIZO , Agoria en " de financiële markten". Schande ! Belgische vermogens betalen al veel te belastingen ! "Beleggers zijn gehecht aan fiscale stabiliteit". Met ander woorden blijf van ons centen of we zijn hier weg.

De vraag blijft natuurlijk: als die lastenverlagingen dan echt iets zouden bijdragen aan de werkgelegenheid, wie gaat ze dan wel betalen ? Juist jij en ik ! En als de werkgelegenheid ondanks die lastenverlagingen vandaag stabiel is door de economisch conjunctuur en als de sociale zekerheid terug overschotten heeft dan is dat dank zij... jij en ik ! 't Is maar dat ge 't
weet want een ietwat bewuste mens legt zijn lot niet in handen van figuren als Freya of Leterme.

de CAPper van Louis.

DAGBOEK van een contra-re-FORMATIE: dag 88: BHV !

2007-09-07T04:28:00.000-07:00

Op dag 88 start het parlementair jaar. (Boy-scout)verkenner en parlementsvoorzitter Van Rompuy moest de parlementaire commissies op gang trekken en zijn partij heeft haar oog laten vallen op de commissie van Binnenlandse Zaken.

Juist.... om BHV te splitsen !

De wetsvoorstellen om BHV te splitsen kunnen ingediend worden en in theorie kunnen de Vlaamse gevestigde partijen met een gewone meerderheid die splitsing stemmen. En midden oktober in de plenaire zitting van het parlement is dat besluit dan wet.

Dat dreigement moet de Franstalige gevestigde partijen dwingen om tot een akkoord en een regering te komen op Hertoginnendal. Maar zolang er geen regering is zullen die alle truuken uithalen die maar mogelijk zijn om de bespreking van een BHV- wetsvoorstel tegen te houden: van hoorzittingen tot filibusteren. Van het inroepen van belangenconflicten tussen de gemeenschappen tot de alarmbel. Dan verkast het voorstel op de regeringstafel. Zijnde de ontslagnemende regering Verhofstadt die dan 30 dagen de tijd heeft om te beslissen. Maar het kleinste kind weet dat eens het zo ver is en eesn ere dan nog geen nieuwe regering is dat we dan naar nieuwe verkiezingen. En daar... heeft iedereen schrik van !

Dus zullen de meest acrobatische pirouettes achter de schermen te voorschijn getoverd worden om eerst hier een oplossing voor te vinden om dan een regering te vormen. BHV ! Drie letters, die net als DHL in 2005 maanden voor hoogspanning zorgden. (Boy-scout) verkenner Van Rompuy is tot maandag druk mee bezig.

Politiek is ook cultuur en cultuur is politiek. Maar via BHV maakt de gevestigde politiek een " clash of civilisation " naar de Amerikaanse neoconservatieven die de strijd om olie en Amerikaanse hegemonie herleiden tot de strijd tegen Islam. Een "KulturKampf" naar Bismarck die Duitsland mede één maakte door de macht in het openbare leven van de katholieken te breken.

Elke grote politieke of economisch spanning in dit land gaat gepaard met communautaire spanning. Waarna communautaire pacificatie de vrijbrief is voor sociale afbraak.

Martens moest in de jaren '80 na communautair opbod eerst de grondwet wijzigen vooraleer met volmachten inleveringen op te leggen. Dehaene moest na communautaire spanning over wapenleveringen ook een staatshervorming beloven vooraleer een globaal plan en Maastrichtnormen door de strot te duwen.

Als dit land de komende weken niet in een regimecrisis te recht komt (en die kans is nog altijd klein) dan wordt BHV gesplitst via een of ander onbegrijpelijk compromis en kan Leterme,Reynders of gelijk wie aan de slag met de belofte voor een staatshervorming en de sociale contra-reformatie. Tot 2009 of tot 2011.

De CAPper van Louis houdt zich ver van dit soort politiek. Als BHV de angel is moet verwijderd dat ze het dan zelf doen !

Heel die communautaire ballast van Maingain en De Wever, van Leterme en Milquet, van Ri Rupo en Vandenbroucke, van Somers en Reynders, van Dua en Durant om maar te zwijgen van De Winter is het slot op de doofpot van de geschiedenis.

Al 2000 jaar loopt een taalgrens door Europa, een grens die nooit helemaal stabiel is geweest in beide richtingen zowel hier in de Zuidelijke Nederlanden als aan de kanten van Zwitserland en Frankrijk.

Al sinds de middeleeuwen en definitief in de 16° eeuw, toen de staatsgrens met de revolutionaire republiek der Hollanders is gelegd wisselt de rijkdom en de opstandigheid over en weer tussen het noorden en het zuiden van de taalgrens in wat de Zuidelijke Nederlanden en het huidige België is.

De Vlaamse steden waren rijk en opstandig tegen de Keizer en de Paus. De Waalse adel hield haar contreien achterlijk in dienst van de Kerk en de Spanjaarden. De industriële revolutie en de franse legers veranderen de situatie. "Arm Vlaanderen" verwordt tot een achterlijk gat van grootgrondbezitters en pachters. Noch de industriëlen in de steden noch Koning Willem kunnen daar op de puinen van de val van Napoleon iets aan veranderen. Integendeel de franse revolutionaire invloed en de Société Generale van Willem geven het huidige Wallonië een enorme boost inzake industrialisatie en... sociale strijd. Tweede helft 20° eeuw keren de zaken opnieuw en neemt de economie en de politiek in Vlaanderen de leiding over van de Belgische Staat die van bij het begin worstelt met haar multiculturele identiteit als tirette tussen Germaanse en Romaanse culturele tradities.

Een complex nationaal, cultureel, communautair en identitaire probleem draagt de geschiedenis onvermijdelijk mee. Het Vlaamse volk werd onderdrukt door haar eigen burgerij die Frans sprak. Taalgrens en klassengrens vielen samen. Staatsmacht en natie/gemeenschaps/gevoel des te minder. De Franssprekende burgerij eiste in Vlaanderen culturele en sociale overgave van de middenklassen om sociale promotie in de Belgische Staat te maken wat de basis van de Vlaamse beweging vormt wiens leiderschap op de taalstrijd door de arbeidersbeweging niet betwist. De harde kern van de moderne arbeidersklasse lag in Wallonië, stond sterker tegenover de industriëlen maar zag het gevaar van nationale onderdrukking in dit land niet in. Ze
identificeerde de politieke realisatie van haar strijd afwisselend met de Belgische Staat en met het regionalisme van de Waalse middengroepen. En dit is vandaag zo gebleven. De boeren en de socialistische en christelijke arbeiders en boeren in het zuiden en het noorden hebben in partijen en organisaties altijd samen gevochten. Maar de die solidariteit heeft de politieke greep van de middenklassen op de staat en de bevolking nooit kunnen ontfutselen. En daar speelt de taalkwestie een belangrijke rol in.

De poging om van België een volledig tweetalige staat te maken waarbij cultuurrechten gelijk verspreid zijn over gans het grondgebeid strandde in 1932 toen de Franstalige politieke klasse, ook de linkse een tweetalig België weigerden. 30 jaar later dwong de Vlaamse beweging het vastleggen van de taalgrens af met een territoriale afbakening van de taalrechten.

Het is dus niet zo dat " de Vlamingen" het " Germaanse" principe van "Blut und Bodem" verdedigen en "de Walen" het "Franse" concept van de "citoyennité". De twee opvattingen die vandaag schijnbaar lijken te botsen in BHV. Waarbij de Franstalige rechten vragen in de Brusselse Rand en de Vlamingen culturele homogeniteit vooropstaan.

Argumenten ivm het territorialiteits- en democratische gehalte van culturele rechten zijn immers al verschillende keren van kamp gewisseld. Het komt er altijd op, zeker vandaag in de contra-re-formatie van Leterme, om te vertrekken van de concrete sociale belangen en democratische rechten van de meerderheid van de bevolking. Om op basis daarvan eisen en hervormingen voor te stellen aan de staat.

Alle partijen die op 10 juni verkozen zijn in het parlement zijn verdeeld over BHV of liggen aan de basis van de contra-re-formatie via BHV. Een participatieve multiculturele politiek in Brussel en de Brusselse Rand kan niet uitgaan van de gevestigde partijen. Omdat hun neoliberale politiek zoveel democratie niet toelaat.

Meer concreets over BHV later.

de CAPper van Louis

DAGBOEK van een contra-re-FORMATIE: dag 87 - "wie de rug keert naar de basis... kijkt naar rechts"

2007-09-06T06:58:00.000-07:00

Op dag 87 meldt Het Laatste Nieuws een anonieme socialistisch bron: "de SP.a heeft ervaring met het verliezen van verkiezingen en het winnen van onderhandelingen".(*)

Da's meer dan een sneer naar de moeilijke contra-re-formatie van Leterme. Dat is een regelrecht signaal naar (boy-scout)-verkenner Van Rompaey die zijn depannagepoging via ECOLO ziet stranden en zijn kleurenbril terug op blauw-oranje zet als piste voor een nieuwe regering.

Maar de "blauwe appelsien" (zoals Rudy De Motte in half Brakels dialect "orange bleu" vertaalt) die heeft geen 2/3 meerderheid voor de staatshervorming die alle Vlaamse partijen vragen. En net VandeLanotte heeft van bij het begin duidelijk gemaakt dat hij Leterme daaraan wil helpen. De "Vlaamse koers" van de SP.a blijft immers gestand. Ook in de oppositie.

Voor Leterme was die Vlaamse koers van Den Baard een zegen. Want waarom zouden socialisten nog voor een kopie stemmen als het Vlaams origineel ook een verhoging van de sociale uitkeringen belooft. Wie de SP.a de rug toekeert kijkt naar rechts ! Deze profetische woorden van Den Baard aan het adres van het ABVV zijn op 10 juni bewaarheid ... en op zijn eigen donder terechtgekomen. Van De Lanotte voerde campanje voor zijn eigen nederlaag. De SP.a zag de bui niet hangen en had maar 1 optie voor ogen : elke kritiek keren als progressieve waarborg van de macht. Niet van de basis.

Maar wie de basis de rug toekeert... kijkt rechts. CAP-pen met de macht is natuurlijk geen garantie tot onmiddellijk succes, maar de enige keuze voor een duurzame weerstand tegen rechts.

Het congres van de SP.a van 21 oktober belooft dan ook vuurwerk op te leveren omdat Patrick Bonaparte Janssens al bij voorbaat het debat gesloten heeft over die verloren stemmen. Net die stemmen die SP.a verloor aan het Vlaams kartel "bewijzen dat de SP.a meer naar het centrum moet." En niet naar de basis . "Dat is wiskunde". Geen politiek.

Jannssens zwijgt zedig over de traditionele basis van de SP.a die al bijna 20 jaar geleden is beginnen overgaan naar het VB. Janssens ziet grote sociologische trends en hoe die al decennia lang nadelig zijn voor de socialisten. Bv de kloof tussen stad en platteland. Hij vergeet dat het VB net in de steden ontstaan is bij de basis van de SP.a en zich uitgespreid heeft op het platteland.

Waarom nemen socialistische kiezers die de afgelopen decennia van stad naar platteland verhuisden hun rode stemgedrag niet mee bv? Dacht je dat pendelaars die in Antwerpen en Brussel gaan werken gediend zijn met een JA! campanje. "JA ik werk nog graag !" (!) Over die slogan komen wij later nog eens terug.

Koen Pellereaux, de jonge Elchardus-boy die Janssens' pen vasthield beaamt de wiskunde van de Antwerpse burgervader: de SP.a verloor toch geen stemmen aan CAP ? Erik Debruyn, kandidaat voorzitter van SP.a-Rood: "natuurlijk niet want er bestaat al lang geen linkerzijde meer in Vlaanderen die de SP.a naar links kan duwen. Groen! speelt die rol niet".

Dat belooft voor 21 oktober, het congres van de SP.a... de dag na het CAP-congres.

de CAPper van Louis

Commentaar, suggesties of ingezonden dagboekpagina's welkom.

Communautaire problemen subiet opgelost !!! Geen verkenner nodig... voila en 't is geregeld

2007-09-05T07:52:00.000-07:00

DAGBOEK van een contra-re-FORMATIE, dag 86: Diplomaten

2007-09-05T07:00:00.000-07:00

In het dagboek van een contra-re-formatie wordt eigenzinnige commentaar geleverd op de huidige formatiecrisis op Hertoginnedal. Op dag 86 aandacht voor Karel De Gucht, onderhandelaar en... Minister van Buitenlandse Zaken in afslag.

Elk jaar begin september roept de Minister van Buitenlandse Zaken alle Belgische diplomaten bijeen. Dit jaar in het Egmontpaleis. De Gucht heeft hen in zijn speech een karambolstoot gegeven over de cinema in Hertoginnedal. Behalve het klassieke "Er zijn belangrijkere problemen in de wereld" (wat zit die man dan in Hertoginnendal te doen ?) heeft hij juiste dingen gezegd: wat er op Hertoginnendal ook gebeurt, de buitenlandse politiek van België gaat gewoon door! De VN, de NATO, de EU, al die internationale organisaties zijn zich volop aan het herstructureren volgens de nieuwe bewapeningswedloop, de macht van de nieuwe economische reuzen en de 'war against terror'. Een nieuw Europees Verdrag, gasleveringschantage door Poetin, Europese interventietroepen, grensgeschillen tussen Japan en China...De Gucht weet er allemaal raad mee, want... "Er is toch een brede consensus in dit land over het buitenlands beleid" aldus de minister-onderhandelaar.

In de nota Leterme werd gewoon voortgebouwd op hetgeen de vorige regeringen hadden uitgewerkt. Een "snelle ratificatie van het komend Europees Verdrag" bv. Iets waar rechts en links, Waal en Vlaming in regering en parlement het roerend over eens zijn. Of de integratie van het Belgische leger in een Europees leger, een voorstel waar dit land letterlijk alleen mee staat. Een stelling door Van de Lanotte in de kiescampanje gelanceerd "midden het bed van de macht" om de GROEN!-kiezer te lokken. Verhofstadt had het idee ook gelanceerd op de praline mini-top na de Irak-crisis. Maar Schröder en Chirac pasten voor de gedachte van een echt Europes leger.

Met Engeland hebben Duitsland en Frankrijk het militair beleid van de EU meer dan ooit stevig in handen. En dat mag meer dan symbolisch zijn voor de nieuwe stap in de Europese eenmaking. Die zal komaf maken met Lilliputters als België. De EU zal maar EU zijn onder voogdij van de Europese
grootmachten.

Ook dat speelt mee in Hertoginnedal ! Speculatie op de Belgische frank wegens slepende regeringsformatiegesprekken is verleden tijd sinds de euro. België als Staat is naar beneden en naar boven uitgekleed onder druk van globalisering en regionalisering. Bush achterna en De Winter achterna.

Wat rest is Justitie met zijn gewapende arm; de staatschuld; de Kroon; de diplomatie en de sociale zekerheid. Net die dingen die een Staat doen pretenderen natie te zijn en een natie kunnen verzoenen met de Staat. Pak die weg en de Staat valt uiteen of het volk pakt de boel over. Maar de vetpotten om dat te beletten liggen al lang elders. En de middenvelden om een alternatief tegen te houden slijten.

Sinds de verdamping van de Société Generale in 1989 liggen de vetpotten van 160 jaar Belgisch kapitaal inderdaad in de hoofdkwartieren van BASF, GM, enz. De macht in de Berlaymont, Parijs, Londen, Frankfurt en Berlijn. Maar de rekeningen zijn nog niet vereffend. En de postjes zijn nog niet verdeeld om het volk zonder verzet te doen betalen. Daar zijn ze nu al 86 dagen mee bezig.

En net daarom kijken de Europese grootmachten aandachtig mee. Sociale onrust en identitaire/communautaire mobilisaties aan hun grenzen kunnen zij missen als de kiespijn. Frankrijk, Engeland en Duitsland, zij hebben het onafhankelijke België een Koning geschonken om de opstand van het Brusselse volk van 1830 definitief de nek om te wringen. Niet alleen De Croo verstaat
de kunst van de contra-reformatie (*), daar weten Merkel, Sarkozy en Gordon Brown ook een woordje van mee te spreken.

de CAPper van Louis

Dagboek van een contra-re-FORMATIE dag 85

2007-09-04T07:02:00.000-07:00

In het dagboek van een (contrare)FORMATIE zal elke dag een stukje commentaar staan over de huidige formatieperikelen. Getekend als de "CAPper van Louis". Naar het gevleugelde woord van Louis Tobback die zijn politieke voelhorens over wat leeft onder het volk haalde bij zijn kapper. Hier het eerste stuk.

"Hervormen dat kan iedereen. Maar de contra-reformatie die is niet voor iedereen weggelegd ! Dat heb ik geleerd bij de Jezuiten."

Aan het woord is oude krokodil van de Wetstraat Herman Decroo. Gisteren nog genoemd als koninklijk bemiddelaar in het formatieberaad. Zijn uitspraak gaat niet over de formatie van de regering na 10 juni 2007 maar over die van ... juni 2003. De vorige federale verkiezingen dus. Gewonnen door SP.a/PS en het VB. Verloren door liberalen en groenen. Een moeilijke regeringsformatie volgde.

Decroo was rancuneus voor het feit dat net Stevaert en Di Ruppo profiteerden van het pikzwarte einde van paarsgroen. Midden in het bed van de regeringsmacht. Velen verwachten immers een afstraffing van de linkerzijde van de regering. Die kwam er. Maar enkel ten koste van AGALEV en... zonder veel profijt voor Verhofstadt die zijn natte droom van "brede volkspartij" ter vervanging van de CVP definitief kon opbergen. Stevaert en Di Rupo domineerden paars als de moderne neoliberale hervormers die budgettaire discipline combineerden met actieve welvaarstaat. 10 juni toonde hoe de basis van het socialisme daar uiteindelijk over dacht.

De toorn van De Croo klinkt vandaag profetisch omdat de socialisten 4 jaar "paars sociaal-liberale hervormingen" hun spreidtand midden het paarse blauwe bed moeten bekopen met een ruk naar rechts. CD&V, NVA, LDD,VB, MR,... het is de rechterzijde die na 10 juni aan zet is. Maar.... de contra-reformatie..... die is niet voor iederen weggelegd ! Vraag dat maar aan Yves Leterme. Na 85 dagen formatieberaad staat Yves Leterme, de gedoodverfde toekomstige eerste minister nog nergens.

Informateurs, formateurs, bemiddelaars, Albert , de ministers van Staat en nu een verkenner .... allemaal beoefenen zij op hun manier de kunst van de contra-reformatie om patronaat en rechts ter wille te zijn. De kiezer heeft wel tegen links gestemd. Maar dat wil niet zeggen dat de bevolking daarom een rechts beleid zal ondersteunen . Daarom stellen alle politici hun contra-reformatie vandaag voor als noodzakelijke hervormingen. Een staatshervorming of neoliberale hervormingen. En juist in die hervormingsijver verslikken zij zich allemaal.

Leterme heeft met De Wever de doos van Pandora geopend van de staatshervorming zonder voorafgaande franstalige steun en vindt Milquet op zijn weg. Reynders mikt op een rechtse regering tegen de socialisten en vindt de druk van het ACV op Leterme en Milquet op zijn weg. Milquet wil sociale accenten op haar manier maar kan daarvoor in Hertoginnendal geen stemmen halen. Somers kan het niet veel geven met wie hij het rechts beleid op de sporen wil zetten, maar moet het Vlaams front volgen. En Maingain maakt hem een front met Reynders zo moeilijk.

CAP deelt noch slaafsheid aan de macht noch de illusie bij velen dat wat in de Wetstraat en op Belvedère gebeurt de gewone man in de straat niet aan gaat. Integendeel ! De uitkomst van deze politieke crisis zal mede bepalen hoe jij en ik morgen zullen werken en leven. Laat de contra-reformatoren maar formeren, bij CAP is de formatie van het verzet volop bezig. Straks start een nieuwe ronde met solidaritietsbus rond de gesloten GB's. Postmensen en buurtmensen van CAP zijn druk in de weer bezig tegen de volgende 150 postkantoren die gaan sluiten. CAP-mensen van VW/Audi volgen op de voet het activeringsbeleid dat hun door het geneartriepact door de strot werd geduwd en dat in de nota Leterme lustig wordt voortgezet. Om maar te zwijgen over het nieuwe Europees Verdrag dat eind oktober op de bevolking zal worden losgelaten en waarover op Hertoginnedal eensgezindheid bestaat om het door de strot te duwen zonder dat wij onze zeg er in hebben.

Vandaag zijn BHV en de communautaire verdeling van de macht in de instellingen de zandkorrel in de politiek machine van de nv België. Zij die verkozen zijn op 10 juni moeten hem er zelf maar uithalen, CAP gaat zich daar niet mee bezig houden. CAP heeft zelf genoeg zandkorrels op zak en werkt mee aan brede acties en fronten om die zandkorrels in de machine te gooien , eens duidelijk wordt dat een nieuwe regering de sociale, ecologische en democratische klok wil terugdraaien.

Maar de huidige politieke crisis is ook een kans tot bewustmaking, politieke vorming en debat onder alle werkende mensen, jongeren en intellectuelen die met of zonder CAP willen vechten voor échte progressieve hervormingen.

Al jaren is de basis daarvoor aanwezig . En daar ligt de echte reden voor de problemen van de formatie. Achter BHV en de Staatshervorming staat een grote alertheid onder de werkende bevolking over de ware aard van het neoliberale beleid van de afgelopen jaren. Iedereen ziet dat de rijken rijker en de armen armers worden. Schrik voor sociale polarisatie doen de contra-reformatoren verstrikken in hun eigen kluwen .

Vlak voor de heropstart van de formatie start deze site daarom een dagboek, het dagboek van een (contrare)FORMATIE, waarin elke dag een stukje commentaar zal staan over de gebeurtenissen van het moment. Getekend als de "CAPper van Louis". Naar het gevleugelde woord van Louis Tobback die zijn politieke voelhorens over wat leeft onder het volk haalde bij zijn kapper.

DAG 1:

We beginnen dag 1 met een stuk waar elke regeringsformatie begint en eindigt: op Belvédère. Wie denkt dat de Koning in die land geen macht meer heeft , heeft het verkeerd voor. Alle politici klagen steen en been dat de Kroon ontbloot wordt in deze formatie. De Wever zegt dat Albert niet op verlof mag gaan. CD&V en NVA lieden torpederen het voorstel van het Hof om De Croo (Open VLD) en Langendries ( CDH) aan te stellen als bemiddelaars nog voor het Paleis dat heeft wereldkundig gemaakt.

Inderdaad de politieke zeden van de heren politici zijn niet meer wat ze vroeger waren. Al helpt de technologie een handje als Dehaene met zijn persoonlijke nota's de persmeute voor Bevedère passeert. Maar de essentie blijft dat de Koning vandaag de enige instelling is in dit land die effectief erkend wordt als "trukendoos" van de macht. De "magic box" voor loodgieters, partijvoorzitters en premiers om tegenstaanders te disciplineren en de publieke opinie om de tuin te leiden. In 1996 toen België opschrok van de medeplichtigheid van de rijkswacht aan de misdaden van Dutroux heeft Albert de Belgisch staatsinstellingen gered. Hij werd toen uitgestuurd door Dehaene om de ouders van verdwenen en vermiste kinderen, bijeen te brengen. De Koninklijke truuk miste zijn effect niet. En Albert mag fier zijn over zijn aanzet tot de contra-reformatie: een van de grootste volksbeweginen uit onze geschiedenis werd platgewalst . Vergeet niet dat Boudewijn voor de devaluatie in 1983 de partijleiders toesprak: " we zijn in oorlog " De broekriem moest toe ! Het was een meer dan simbolische vingerwijzing naar de vakbonden om komende volmachttreinen van de toenmalige regering Martens te slikken.

Het Koningschap is meer dan een overblijfsel van de feodaliteit. Het Koningschap is een moderne instelling in de functionnering van de Belgische Staat die die de gevestigde machten helpt om communautaire en sociale tegenstellingen te overwinnen... om de rekening te doen betalen door het volk. De vraag die zich vandaag stelt is niet " wat de Belgen vandaag nog samen willen doen ". Die vraag veronderstelt democratie die er niet is. De vraag van vandaag is hoe de inwoners van dit land hun wil kunnen opleggen aan de instelllingen die spreken uit hun naam en door hen betaald worden. 80 % van de inkomsten van de staat komen voort uit de arbeid van loontrekkende mensen. Hun stem wordt niet gehoord in deze politiek crisis en het wordt hoog tijd dat dit wel het geval is. De bestaande instellingen blijken fataal onvermogend om fundamentele democratische of sociale hervormingen voor de meerderheid de bevolking uit te voeren. En het wordt tijd dat dit wel het geval is.

Weg dus dat Koningschap. Wat we zelf doen doen we beter ! Commentaar op dit eerste dagboekverslag altijd welkom ! Wordt vervolgd.

De CAPper van Louis

En Belvedèr' is een apekot, parlez vous....
Filip, Laurent, Albert op kop, parlez vous...
't zijn marjonetten van de politiek
waarom ze nog betalen weet ik niet Hinke Pinke Parlez vous.....

Stel u voor...

2007-09-04T07:00:00.000-07:00

Laat oranjeblauw, de Koning en de ministers van Staat hun tijd maar verdoen met de Staatshervorming: het is een list van de Rede en de Vooruitgang. Stel u voor dat ze zich met de "echte problemen van het land" zouden bezighouden: dat zou pas een ramp zijn.
(Eric Rosseel)